Το Αμμόχελο είναι ένα μικρό μακρόστενο ψάρι που μοιάζει με χέλι ή βελόνα. Στην Ελλάδα το συναντάμε συχνά με το όνομα Λουτσοζαργάνα ή Κικέρελο. Το σώμα του είναι κυλινδρικό και λεπτό με μυτερό ρύγχος όπου το κάτω μέρος προεξέχει περισσότερο από το πάνω. Το χρώμα του είναι συνήθως λαδοπράσινο ή καφέ στη ράχη και ασημένιο στην κοιλιά για να καμουφλάρεται στον βυθό. Μια βασική διαφορά ανάμεσα στα δύο είδη είναι ότι το Μεσογειακό Αμμόχελο (Gymnammodytes cicerelus) δεν έχει λέπια στο σώμα του εκτός από την περιοχή της ουράς ενώ το Μικρό Αμμόχελο (Ammodytes tobianus) έχει λέπια σε όλο του το σώμα.

Είναι ένα ψάρι που ζει αποκλειστικά σε αμμώδεις βυθούς κοντά στις ακτές. Το συναντάμε από πολύ ρηχά νερά μόλις λίγων εκατοστών μέχρι και σε βάθη 120 μέτρων. Έχει μια μοναδική συμπεριφορά, όταν δεν κολυμπάει σε κοπάδια για να τραφεί, θάβεται γρήγορα μέσα στην άμμο για να κρυφτεί από τους θηρευτές ή για να ξεκουραστεί τη νύχτα και τον χειμώνα.

Είναι μικρόσωμο ψάρι. Το συνηθισμένο του μήκος κυμαίνεται από 12 έως 15 εκατοστά. Το μέγιστο μήκος που μπορεί να φτάσει είναι τα 18 εκατοστά για το Μεσογειακό Αμμόχελο και τα 20 εκατοστά για το Μικρό Αμμόχελο.

Είναι σαρκοφάγο είδος που τρέφεται κυρίως με ζωοπλαγκτόν. Η δίαιτά του περιλαμβάνει μικροσκοπικά καρκινοειδή όπως κωπήποδα, αυγά ψαριών και προνύμφες. Κυνηγάει κατά τη διάρκεια της ημέρας σχηματίζοντας μεγάλα κοπάδια στη στήλη του νερού.

Το Αμμόχελο έχει σημαντική εμπορική αξία σε ορισμένες περιοχές της Μεσογείου (όπως στην Ισπανία και την Ιταλία) όπου τηγανίζεται ολόκληρο. Στην Ελλάδα χρησιμοποιείται κυρίως ως ένα από τα καλύτερα ζωντανά δολώματα για το ψάρεμα μεγάλων κυνηγόψαρων όπως το Λαβράκι και η Συναγρίδα, καθώς είναι πολύ ανθεκτικό και κινητικό στο αγκίστρι.

Σημαντικά Ευρήματα Ερευνών

Η IUCN κατατάσσει το Μεσογειακό Αμμόχελο στα είδη Ελαχίστης Ανησυχίας (Least Concern). Οι επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι αποτελεί βασικό κρίκο στην τροφική αλυσίδα καθώς είναι η κύρια τροφή για πολλά θαλασσοπούλια και μεγαλύτερα ψάρια. Μελέτες στο Αιγαίο έδειξαν ότι τα νεαρά άτομα εμφανίζονται σε μεγάλους αριθμούς τον Δεκέμβριο όταν η θερμοκρασία της θάλασσας πέφτει κάτω από τους 16 βαθμούς Κελσίου.