Ο Γαλέος είναι ένας κομψός καρχαρίας μεσαίου μεγέθους που ανήκει στην οικογένεια των Τριακιδών. Το σώμα του είναι λεπτό και υδροδυναμικό, ιδανικό για γρήγορο κολύμπι. Το πιο χαρακτηριστικό του γνώρισμα, που τον ξεχωρίζει από τον Δροσίτη, είναι το ρύγχος του το οποίο είναι μακρύ, διάφανο στην άκρη και πολύ μυτερό, ενώ του Δροσίτη είναι κοντό και στρογγυλεμένο. Επίσης, έχει μεγάλα μάτια με οριζόντια κόρη και το χρώμα του στη ράχη είναι γκρι προς το μολυβί ή λαδί, ενώ η κοιλιά του είναι κατάλευκη.

Είναι είδος που ταξιδεύει συνεχώς (μεταναστευτικό) και ζει κυρίως κοντά στον βυθό της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας. Αν και μπορεί να βρεθεί σε ρηχά νερά, προτιμά βάθη από 50 έως και 500 μέτρα. Είναι γνωστό ότι διανύει τεράστιες αποστάσεις, ταξιδεύοντας χιλιάδες χιλιόμετρα για να βρει τροφή ή να αναπαραχθεί.

Συνήθως το μήκος του κυμαίνεται από 1.2 έως 1.5 μέτρα. Ωστόσο, μπορεί να φτάσει και τα 2 μέτρα σε μήκος και να ξεπεράσει τα 45 κιλά σε βάρος. Τα θηλυκά γίνονται μεγαλύτερα από τα αρσενικά.

Σημείωση: Μπορεί να φαίνεται παράδοξο πώς χωράνε τόσα πολλά και μεγάλα μικρά (30 εκ.) σε ένα ψάρι 1.5 μέτρου. Αυτό είναι δυνατόν επειδή τα έμβρυα είναι πολύ λεπτά, ελαφριά και εξαιρετικά ευλύγιστα (καθώς έχουν χόνδρους αντί για κόκαλα), και βρίσκονται διπλωμένα μέσα στην ελαστική μήτρα της μητέρας.

Είναι ένας ευκαιριακός και γρήγορος κυνηγός. Τρέφεται κυρίως με ψάρια που ζουν στον βυθό ή στα μεσόνερα, όπως μπακαλιάρους, σαρδέλες, σκουμπριά και γλώσσες. Επίσης, αγαπάει πολύ τα κεφαλόποδα, όπως τα καλαμάρια και τις σουπιές, αλλά και διάφορα καρκινοειδή.

Σημαντικά Ευρήματα Ερευνών

Η Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN) έχει κατατάξει τον Γαλέο ως Κρισίμως Κινδυνεύον (Critically Endangered), που είναι το τελευταίο στάδιο πριν την εξαφάνιση από τη φύση. Οι επιστημονικές έρευνες αποκάλυψαν τον λόγο της κατάρρευσης: ο Γαλέος έχει εξαιρετικά αργό αναπαραγωγικό κύκλο. Τα θηλυκά δεν γεννούν κάθε χρόνο, αλλά συνήθως κάθε τρία χρόνια (τριετής κύκλος). Αυτό σημαίνει ότι ο πληθυσμός ανανεώνεται πολύ αργά και δεν μπορεί να αναπληρώσει τα ψάρια που αλιεύονται. Επίσης, έρευνες με δορυφορικούς πομπούς έδειξαν ότι ταξιδεύουν από τη Βόρεια Ευρώπη μέχρι τη Μεσόγειο, κάτι που δείχνει ότι χρειάζεται διεθνής συνεργασία για την προστασία τους.