Το Λαβράκι είναι αναμφισβήτητα ο βασιλιάς των παράκτιων νερών της Μεσογείου και ένα από τα πιο έξυπνα και καχύποπτα ψάρια. Ανήκει στην οικογένεια των Μορονιδών (Moronidae) και το όνομα του προέρχεται από τη λαιμαργία του καθώς τρώει με βουλιμία. Το σώμα του είναι μακρόστενο και ατρακτοειδές, φτιαγμένο για γρήγορες επιταχύνσεις, με ασημί χρώμα στα πλευρά που σκουραίνει στη ράχη παίρνει μολυβί ή μπλε αποχρώσεις και κατάλευκη κοιλιά. Στο βραγχιακό του επικάλυμμα φέρει δύο χαρακτηριστικά αγκάθια.

Είναι ένα εξαιρετικά προσαρμοστικό είδος που ζει σε ρηχά παράκτια νερά. Έχει την ιδιότητα να είναι ευρύαλο (euryhaline), δηλαδή αντέχει σε τεράστιες μεταβολές της αλατότητας. Γι’ αυτόν τον λόγο το συναντάμε όχι μόνο στην ανοιχτή θάλασσα και σε βραχώδεις ακτές αλλά και μέσα σε λιμάνια, λιμνοθάλασσες και πολύ συχνά στις εκβολές ποταμών, όπου μπορεί να ανεβεί αρκετά χιλιόμετρα μέσα στο γλυκό νερό κυνηγώντας κέφαλους.

Είναι ένας κορυφαίος και ευκαιριακός θηρευτής που κυνηγά κυρίως το σούρουπο, τη νύχτα και την αυγή. Τα νεαρά άτομα τρέφονται με ασπόνδυλα όπως γαρίδες και σκουλήκια. Καθώς μεγαλώνουν γίνονται αποκλειστικά ιχθυοφάγα, κυνηγώντας ενεργά κοπάδια από αθερίνες, σαρδέλες, κέφαλους και γόπες. Συχνά χρησιμοποιεί τον αφρό των κυμάτων και τη θολούρα για να αιφνιδιάσει τη λεία του.

Το Λαβράκι έχει τεράστια εμπορική αξία και θεωρείται ένα από τα πιο εκλεκτά ψάρια για το τραπέζι με λευκό και νόστιμο κρέας. Αλιεύεται επαγγελματικά με δίχτυα και παραγάδια. Για τους ερασιτέχνες ψαράδες αποτελεί το απόλυτο τρόπαιο λόγω της δύναμης και της πονηριάς του και ψαρεύεται κυρίως με την τεχνική του spinning (με τεχνητά δολώματα) και το surfcasting από την ακτή. Στην Ελλάδα υπάρχει επίσης τεράστια παραγωγή από μονάδες υδατοκαλλιέργειας.

Σημαντικά Ευρήματα Ερευνών

Η IUCN κατατάσσει το Λαβράκι στα είδη Ελαχίστης Ανησυχίας (Least Concern) σε παγκόσμιο επίπεδο, αν και οι άγριοι πληθυσμοί δέχονται πίεση. Επιστημονικές μελέτες έχουν επικεντρωθεί στη γενετική καθαρότητα των πληθυσμών, καθώς υπάρχει ανησυχία για τη διασταύρωση άγριων ψαριών με ψάρια που δραπετεύουν από ιχθυοτροφεία (escapees), κάτι που μπορεί να επηρεάσει την προσαρμοστικότητα των άγριων αποθεμάτων. Επίσης έρευνες έδειξαν ότι είναι είδος που μαθαίνει γρήγορα και μπορεί να θυμάται αρνητικές εμπειρίες (όπως το αγκίστρι) αποφεύγοντας τα δολώματα στο μέλλον.