Ο Λαγοκέφαλος είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα χωροκατακτητικά είδη στη Μεσόγειο. Ανήκει στην οικογένεια των Τετραοδοντιδών (Tetraodontidae), γνωστά ως «ψάρια που φουσκώνουν». Το σώμα του είναι μακρόστενο και τορπιλοειδές, χωρίς λέπια, και το δέρμα του είναι λείο. Η ράχη του έχει γκριζοκαφέ χρώμα με χαρακτηριστικές σκούρες κηλίδες, ενώ έχει δύο ασημένιες λωρίδες στα πλευρά και κάτασπρη κοιλιά.

Το όνομα του προέρχεται από το σχήμα του κεφαλιού και κυρίως από τα δόντια του. Διαθέτει τέσσερα πολύ ισχυρά δόντια (δύο πάνω και δύο κάτω) που είναι ενωμένα και μοιάζουν με ράμφος ή δόντια λαγού. Όταν νιώσει απειλή, έχει την ικανότητα να ρουφάει νερό ή αέρα και να φουσκώνει την κοιλιά του σαν μπάλα για να φαίνεται μεγαλύτερος και να αποτρέψει τους θηρευτές.

Είναι Λεσεψιανός μετανάστης που ήρθε από την Ερυθρά Θάλασσα και έχει εξαπλωθεί ταχύτατα σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Ζει κυρίως σε παράκτια νερά, σε βάθη από 10 έως 100 μέτρα, αλλά μπορεί να βρεθεί και πολύ ρηχά. Προτιμά αμμώδεις βυθούς και λιβάδια Ποσειδωνίας, όπου μπορεί να κρυφτεί και να κυνηγήσει.

Είναι το μεγαλύτερο είδος της οικογένειάς του στη Μεσόγειο. Μπορεί να φτάσει σε μήκος το 1.1 μέτρα και βάρος τα 7 κιλά, αν και τα συνήθη άτομα είναι 40-60 εκατοστά.

Είναι εξαιρετικά λαίμαργος και επιθετικός θηρευτής. Τρέφεται με καλαμάρια, χταπόδια, σουπιές, καβούρια και ψάρια. Λόγω των ισχυρών δοντιών του, προκαλεί τεράστιες ζημιές στους ψαράδες καθώς κόβει τα δίχτυα και τα παραγάδια για να φάει τα πιασμένα ψάρια, αφήνοντας πίσω μόνο τα κεφάλια.

Η εμπορία και η βρώση του Λαγοκέφαλου απαγορεύονται δια νόμου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Περιέχει τετροδοτοξίνη (TTX) στις ωοθήκες, το συκώτι, το δέρμα και τους μυς. Η κατάποση προκαλεί παράλυση του μυϊκού συστήματος, αναπνευστική ανεπάρκεια και θάνατο. Παρά την απαγόρευση, αλιεύεται ως παράπλευρο αλίευμα σε μεγάλες ποσότητες και θανατώνεται από τους ψαράδες για να μειωθεί ο πληθυσμός του.

Σημαντικά Ευρήματα Ερευνών