Η Μένουλα είναι ένα από τα πιο κοινά ψάρια της οικογένειας των Κεντρακανθιδών (Centracanthidae) και στενή συγγενής της Μαρίδας. Το σώμα της είναι πιο ψηλό, φαρδύ και στιβαρό σε σχέση με τη Μαρίδα, με χρώμα που ποικίλλει από μολυβί-μπλε στη ράχη έως ασημί στα πλευρά. Το πιο χαρακτηριστικό της γνώρισμα είναι η έντονη μαύρη κηλίδα στο πλάι του σώματος, η οποία στη Μένουλα έχει συνήθως σχήμα τετράγωνο ή ορθογώνιο, σε αντίθεση με τη στρογγυλή κηλίδα της Μαρίδας.

Το είδος παρουσιάζει εντυπωσιακό σεξουαλικό διμορφισμό. Τα θηλυκά διατηρούν μια πιο απλή εμφάνιση, ενώ τα αρσενικά, που ονομάζονται Τσέροι, μεταμορφώνονται ριζικά. Το σώμα τους ψηλώνει αποκτώντας καμπούρα, η μαύρη κηλίδα συχνά ξεθωριάζει ή εξαφανίζεται και καλύπτονται από έντονα μπλε ηλεκτρίκ στίγματα και γραμμές στο κεφάλι και τα πτερύγια.

Είναι ένα παράκτιο ημι-πελαγικό είδος που σχηματίζει κοπάδια. Ζει κυρίως πάνω από λιβάδια Ποσειδωνίας (φύκια) και αμμώδεις ή λασπώδεις βυθούς. Τη συναντάμε σε βάθη που ξεκινούν από τα 5 μέτρα και φτάνουν έως τα 150 μέτρα, αν και τα κοπάδια είναι πιο πυκνά στη ζώνη των 30 έως 90 μέτρων. Είναι δραστήρια κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ τη νύχτα πλησιάζει τον βυθό για να ξεκουραστεί.

Η Μένουλα είναι μεγαλύτερη από τη Μαρίδα. Το συνηθισμένο μήκος των θηλυκών είναι 12 έως 20 εκατοστά. Τα αρσενικά (Τσέροι) γίνονται αισθητά μεγαλύτερα και μπορούν να φτάσουν σε μέγιστο μήκος τα 25 εκατοστά.

Είναι κυρίως πλαγκτονοφάγο ψάρι. Τρέφεται φιλτράροντας ζωοπλαγκτόν (όπως κωπήποδα) από τη στήλη του νερού. Ωστόσο, η δίαιτά της είναι πιο ποικίλη από της Μαρίδας και περιλαμβάνει συχνά μικρά βενθικά ασπόνδυλα, όπως σκουλήκια, μαλάκια και καρκινοειδή που βρίσκει στον βυθό.

Κατά την περίοδο αυτή, τα αρσενικά γίνονται εδαφικά και σκάβουν μικρές φωλιές (λακκούβες) στον αμμώδη βυθό. Αφού προσελκύσουν τα θηλυκά για να γεννήσουν, τα αρσενικά γονιμοποιούν τα αυγά και αναλαμβάνουν τη φροντίδα τους, φυλώντας τη φωλιά και αερίζοντας τα αυγά μέχρι να εκκολαφθούν.

Σημαντικά Ευρήματα Ερευνών