Ο Ρέμβος, γνωστός και ως Πισί, είναι ένα μεγάλο πλατύψαρο της οικογένειας των Σκοφθαλμιδών (Scophthalmidae). Είναι ο στενότερος συγγενής του Καλκανιού (Scophthalmus maximus) και μοιάζει πολύ με αυτό, τόσο στην εμφάνιση, όσο και στην ποιότητα του κρέατος. Όπως το Καλκάνι, έτσι και ο Ρέμβος είναι αριστερόφθαλμο πλατύψαρο, που σημαίνει ότι και τα δύο μάτια του βρίσκονται στην αριστερή πλευρά του σώματός του, η οποία είναι αυτή που κοιτάζει προς τα πάνω, όταν το ψάρι είναι ξαπλωμένο στον βυθό.

Υπάρχουν όμως σημαντικές διαφορές που τον ξεχωρίζουν από το Καλκάνι. Το σώμα του Ρέμβου είναι πιο οβάλ και όχι σχεδόν κυκλικό, όπως του Καλκανιού. Το δέρμα του είναι λείο και καλύπτεται από κανονικά μαλακά λέπια, χωρίς τα σκληρά οστέινα εξογκώματα (tubercles) που έχει το Καλκάνι. Επίσης, οι πρώτες ακτίνες του ραχιαίου πτερύγιου του (κοντά στο στόμα) είναι ελεύθερες και διακλαδίζονται, σχηματίζοντας μια μικρή χαρακτηριστική φράντζα ή δαντέλα. Το χρώμα του ποικίλλει από ανοιχτό καφέ έως μπεζ, με μικρότερα στίγματα που θυμίζουν φακίδες, προσφέροντας του τέλειο καμουφλάζ στην άμμο.

Ζει αποκλειστικά στον βυθό (βενθικό είδος) και προτιμά τους αμμώδεις και λασπώδεις βυθούς, όπου μπορεί να θαφτεί ελαφρώς. Τον συναντάμε συνήθως σε βάθη από 5 έως 50 μέτρα. Είναι ευρύαλο είδος (euryhaline), που σημαίνει ότι αντέχει σε αλλαγές της αλατότητας, γι' αυτό και εισέρχεται συχνά σε εκβολές ποταμών και υφάλμυρα νερά για να τραφεί.

Είναι λίγο μικρότερος από το Καλκάνι. Το συνηθισμένο μήκος αλίευσης κυμαίνεται από 30 έως 50 εκατοστά, με βάρος 1 έως 3 κιλά. Ωστόσο, μπορεί να φτάσει σε μέγιστο μήκος τα 75 εκατοστά και βάρος που αγγίζει τα 8 κιλά. Τα θηλυκά γίνονται μεγαλύτερα από τα αρσενικά.

Είναι ένας ταχύτατος και αδηφάγος θηρευτής ενέδρας. Κρύβεται θαμμένος στην άμμο και επιτίθεται αστραπιαία σε διερχόμενα θηράματα. Τρέφεται κυρίως με άλλα βενθικά ψάρια, όπως γωβιούς, αμμόχελα και μικρούς μπακαλιάρους, καθώς και με μεγαλύτερα καρκινοειδή και μαλακόστρακα.

Αποτελεί σημαντικό εμπορικό αλίευμα, αν και αλιεύεται σε μικρότερες ποσότητες από το Καλκάνι. Ψαρεύεται κυρίως με στατικά δίχτυα, τράτες βυθού και μερικές φορές με παραγάδια. Η εμπορική του αξία είναι υψηλή, αλλά συνήθως πωλείται λίγο φθηνότερα από το Καλκάνι. Το κρέας του είναι εξαιρετικής ποιότητας, λευκό, με γλυκιά και φίνα γεύση, και φιλετάρεται εύκολα. Πολλοί το προτιμούν επειδή καθαρίζεται πιο εύκολα από το Καλκάνι (λόγω έλλειψης οστέινων εξογκωμάτων) και έχει ελαφρώς πιο μαλακή υφή.

Σημαντικά Ευρήματα Ερευνών