Lobotes surinamensis
Το Λοβοψάρο είναι ένα από τα πιο παράξενα και αναγνωρίσιμα ψάρια που μπορεί να συναντήσει κανείς στις θάλασσές μας αν και θεωρείται αρκετά σπάνιο. Το όνομά του Τριπλόουρος που χρησιμοποιείται διεθνώς περιγράφει τέλεια την εμφάνισή του. Τα πτερύγια της ράχης και της κοιλιάς είναι μεγάλα στρογγυλεμένα και τοποθετημένα πολύ πίσω στο σώμα του σχεδόν δίπλα στην ουρά. Αυτό δημιουργεί την οπτική ψευδαίσθηση ότι το ψάρι έχει τρεις ουρές αντί για μία. Το σώμα του είναι ψηλό και συμπιεσμένο στα πλάγια με χρώμα που ποικίλλει από λαδί και καφέ μέχρι σχεδόν μαύρο ανάλογα με το περιβάλλον και τη διάθεσή του.
Είναι ένα πελαγικό είδος που αγαπά τα ζεστά νερά και συναντάται σε τροπικές και υποτροπικές θάλασσες σε όλο τον κόσμο. Στη Μεσόγειο η παρουσία του ήταν παλαιότερα σπάνια αλλά τα τελευταία χρόνια παρατηρείται όλο και συχνότερα. Έχει την ιδιαιτερότητα να κολυμπά πολύ κοντά στην επιφάνεια και λατρεύει να ακολουθεί ή να κρύβεται κάτω από επιπλέοντα αντικείμενα όπως ξύλα σημαδούρες ή ακόμα και βάρκες.
Είναι ένα αρκετά μεγάλο και δυνατό ψάρι. Μπορεί να φτάσει σε μήκος το 1 μέτρο και βάρος τα 15 με 20 κιλά. Ωστόσο τα άτομα που συναντάμε συνήθως στη Μεσόγειο είναι μικρότερα με μήκος γύρω στα 50 με 60 εκατοστά.
Το Λοβοψάρο είναι ένας πονηρός και καιροσκόπος θηρευτής. Τρέφεται κυρίως με καρκινοειδή όπως καβούρια και γαρίδες αλλά και με μικρά ψάρια που πλησιάζουν τα αντικείμενα κάτω από τα οποία κρύβεται. Χρησιμοποιεί την κάλυψη των επιπλεόντων αντικειμένων για να στήνει ενέδρες στη λεία του επιτιθέμενο αστραπιαία.
Σημαντικά Ευρήματα Ερευνών
Η IUCN κατατάσσει το είδος ως Ελαχίστης Ανησυχίας (Least Concern) σε παγκόσμιο επίπεδο. Το πιο εντυπωσιακό εύρημα των ερευνών αφορά τη συμπεριφορά των νεαρών ατόμων. Τα μικρά Λοβοψάρα έχουν την ικανότητα να μιμούνται τέλεια τα ξερά φύλλα δέντρων που επιπλέουν στο νερό. Γέρνουν το σώμα τους στο πλάι παίρνουν ένα κιτρινωπό ή καφέ χρώμα και αφήνονται να παρασυρθούν από το ρεύμα. Με αυτόν τον τρόπο ξεγελούν τόσο τους θηρευτές τους που τα προσπερνούν αδιάφορα όσο και τη λεία τους που τα πλησιάζει ανυποψίαστη. Η αύξηση των καταγραφών του στη Μεσόγειο συνδέεται από τους επιστήμονες με την άνοδο της θερμοκρασίας των υδάτων λόγω της κλιματικής αλλαγής.