Το Σκαθάρι είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και κοινά ψάρια της οικογένειας των Σπαριδών (Sparidae) στη Μεσόγειο. Πρόκειται για ένα ψάρι με πολλές τοπικές ονομασίες καθώς σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας είναι γνωστό ως Ασκάθαρος, Βαγιούνο, Βαζιούνο, Μουτσιοσορκός και Καραγκιόζης. Το σώμα του είναι εξαιρετικά ψηλό και συμπιεσμένο στα πλευρά παίρνοντας σχεδόν δισκοειδές σχήμα. Το στόμα του είναι μικρό αλλά οπλισμένο με πολύ κοφτερά και μυτερά δόντια που γέρνουν προς τα πίσω.

Είναι ένα βενθοπελαγικό και εξαιρετικά κοινωνικό είδος. Ζει σε κοπάδια τα οποία μπορεί να είναι πολυπληθή και συχνά αναμειγνύονται με άλλα είδη όπως Σαργούς και Μελανούρια. Προτιμά τους πλούσιους βυθούς όπου εναλλάσσονται βράχια με άμμο και λιβάδια Ποσειδωνίας (φύκια). Το βάθος που το συναντάμε κυμαίνεται συνήθως από τα 10 έως τα 100 μέτρα αν και μεγαλύτερα άτομα έχουν εντοπιστεί και βαθύτερα.

Το Σκαθάρι είναι ψάρι μεσαίου μεγέθους. Το συνηθισμένο μήκος αλίευσης κυμαίνεται από 20 έως 30 εκατοστά. Ωστόσο είναι είδος που μπορεί να φτάσει σε μέγιστο μήκος τα 50 με 60 εκατοστά και βάρος που ξεπερνά τα 2 κιλά αν και τέτοια μεγέθη είναι σπάνια στις μέρες μας.

Σε αντίθεση με τα άλλα ψάρια της οικογένειας που γεννούν τα αυγά τους ελεύθερα στο νερό το αρσενικό Σκαθάρι σκάβει μια φωλιά (λακκούβα) στην άμμο χρησιμοποιώντας την ουρά του. Αφού το θηλυκό γεννήσει τα αυγά μέσα στη φωλιά το αρσενικό παραμένει εκεί και φυλάει τα αυγά με επιθετικότητα διώχνοντας κάθε εισβολέα μέχρι να εκκολαφθούν.

Είναι πολύ δημοφιλές αλίευμα και έχει σημαντική εμπορική αξία. Αλιεύεται επαγγελματικά με στατικά δίχτυα, παραγάδια και τράτες βυθού. Για τους ερασιτέχνες είναι εύκολο και ευχάριστο θήραμα με καθετή καθώς είναι λαίμαργο και τσιμπάει πρόθυμα. Το κρέας του είναι λευκό, μαλακό και πολύ νόστιμο ιδανικό για ψητό ή σούπα αλλά πρέπει να καταναλώνεται πολύ φρέσκο καθώς η σάρκα του μαλακώνει γρήγορα μετά την αλίευση.

Σημαντικά Ευρήματα Ερευνών