Το Καλαμάρι είναι το πιο διάσημο και εμπορικό κεφαλόποδο στις ελληνικές θάλασσες, γνωστό παγκοσμίως για την εξαιρετική ποιότητα του κρέατος του. Ανήκει στην οικογένεια Loliginidae. Το σώμα του είναι μακρόστενο και κυλινδρικό με δύο μεγάλα πλευρικά πτερύγια που ξεκινούν από το μέσο του σώματος και φτάνουν μέχρι την ουρά, σχηματίζοντας έναν ρόμβο. Αυτή είναι η βασική διαφορά του από το Θράψαλο, του οποίου τα πτερύγια είναι μικρά και τριγωνικά μόνο στην άκρη της ουράς. Διαθέτει οκτώ μικρά πλοκάμια και δύο πολύ μακρύτερες συλληπτήριες κεραίες για να πιάνει τη λεία του.

Το δέρμα του είναι γεμάτο χρωματοφόρα κύτταρα που του επιτρέπουν να αλλάζει χρώμα ακαριαία, από σχεδόν διάφανο σε έντονο κόκκινο ή καφέ, ανάλογα με τη διάθεσή του και το περιβάλλον. Στο εσωτερικό του σώματός του υπάρχει ένα διάφανο και εύκαμπτο οστό που λέγεται πένα (gladius).

Ζει κυρίως κοντά στις ακτές (νηριτικό είδος) σε αμμώδεις και λασπώδεις βυθούς, αλλά και μέσα σε λιβάδια Ποσειδωνίας. Τη μέρα παραμένει κοντά στον βυθό, σε βάθη από 10 έως 100 μέτρα (αν και μπορεί να φτάσει τα 500 μέτρα), ενώ τη νύχτα ανεβαίνει προς την επιφάνεια για να κυνηγήσει.

Το συνηθισμένο μήκος του μανδύα (σώματος) είναι 15 με 25 εκατοστά, αλλά μπορεί να φτάσει τα 40-50 εκατοστά. Το συνολικό μήκος μαζί με τα πλοκάμια μπορεί να ξεπεράσει το 1 μέτρο σε μεγάλα άτομα. Τα αρσενικά συνήθως γίνονται μεγαλύτερα από τα θηλυκά.

Είναι ταχύτατος και αθόρυβος κυνηγός. Τρέφεται κυρίως με ψάρια, γαρίδες, καβούρια και άλλα μικρότερα κεφαλόποδα. Τα νεαρά άτομα τρέφονται κυρίως με κωπήποδα και άλλα μικρά πλαγκτονικά καρκινοειδή.

Είναι ένα από τα πιο ακριβά και περιζήτητα αλιεύματα. Αλιεύεται επαγγελματικά με τράτες και δίχτυα, αλλά είναι και αγαπημένος στόχος των ερασιτεχνών ψαράδων. Η πιο δημοφιλής μέθοδος είναι το ψάρεμα με καλαμαριέρες (τεχνητά δολώματα με βελόνες) από σκάφος ή ακτή, ειδικά το σούρουπο και τη νύχτα. Το κρέας του είναι μαλακό, γλυκό και πολύ ανώτερο ποιοτικά από του θράψαλου.

Σημαντικά Ευρήματα Ερευνών