Ο Σαλούβαρδος, γνωστός και ως Πετροσαλούβαρδος, Πυλός ή Μαλαχτός, είναι ένα πολύ κοινό βυθόβιο ψάρι των ελληνικών θαλασσών. Ανήκει στην οικογένεια των Φυκιδών (Phycidae) και είναι στενός συγγενής του Μπακαλιάρου. Το σώμα του είναι επίμηκες, στιβαρό και καλυμμένο με πολύ γλοιώδες δέρμα, το οποίο έχει χρώμα σκούρο καφέ ή γκρι στη ράχη και πιο ανοιχτό στην κοιλιά.

Το πιο χαρακτηριστικό του γνώρισμα που τον ξεχωρίζει από τον συγγενή του Γάρο (Gaidropsarus mediterraneus) είναι τα μουστάκια του. Ο Σαλούβαρδος έχει μόνο ένα (1) παχύ και σαρκώδες μουστάκι ακριβώς κάτω από το σαγόνι του. Αντίθετα, ο Γάρος έχει τρία μουστάκια (ένα στο σαγόνι και δύο στο ρύγχος). Επιπλέον, τα κοιλιακά πτερύγια του Σαλούβαρδου έχουν μεταμορφωθεί σε δύο πολύ μακριές, διχαλωτές κλωστές που φτάνουν μέχρι την αρχή του εδρικού πτερύγιου και λειτουργούν ως αισθητήρια όργανα αφής για να εντοπίζει την τροφή του στο σκοτάδι.

Είναι ένα βενθοπελαγικό είδος που ζει κοντά στον βυθό. Προτιμά τους βραχώδεις βυθούς (πετρότοπους) με πολλές σχισμές και σπηλιές, αλλά και μικτούς βυθούς όπου τα βράχια συναντούν την άμμο ή τη λάσπη. Το βάθος που τον συναντάμε κυμαίνεται συνήθως από τα 100 έως τα 200 μέτρα, αν και έχει καταγραφεί από πολύ ρηχά νερά (13 μέτρα) μέχρι και σε βάθη 650 μέτρων. Είναι αυστηρά νυκτόβιο είδος. Κατά τη διάρκεια της ημέρας παραμένει κρυμμένος βαθιά μέσα στα θαλάμια του και βγαίνει μόνο τη νύχτα για να κυνηγήσει.

Είναι ένας ενεργός νυκτερινός θηρευτής. Τρέφεται κυρίως με μικρά ψάρια και διάφορα ασπόνδυλα, όπως γαρίδες, καβούρια και σκουλήκια, τα οποία εντοπίζει ψηλαφίζοντας τον βυθό με τα εξειδικευμένα κοιλιακά του πτερύγια και το μουστάκι του.

Αλιεύεται κυρίως ως παράπλευρο αλίευμα (bycatch) από στατικά δίχτυα, τράτες βυθού και βαθιά παραγάδια ή καθετές (ειδικά τη νύχτα). Αν και το κρέας του είναι μαλακό και νόστιμο, δεν έχει μεγάλη εμπορική αξία και συχνά πωλείται φθηνά ή χρησιμοποιείται για ψαρόσουπα.

Σημαντικά Ευρήματα Ερευνών