Η Κουτσομούρα, γνωστή και ως Στρίλια, είναι ένα από τα πιο εμπορικά και αγαπημένα ψάρια της οικογένειας των Μουλιδών (Mullidae). Συχνά συγχέεται με το Μπαρμπούνι, αλλά έχει σαφή διακριτικά γνωρίσματα. Το όνομά της ("κουτσομούρα") προέρχεται από το χαρακτηριστικό προφίλ του κεφαλιού της, το οποίο είναι απότομο, σχεδόν κάθετο και κοφτό, δίνοντας την εντύπωση ότι είναι "κομμένο" ή "κουτσό", σε αντίθεση με το ομαλό και καμπυλωτό προφίλ του Μπαρμπουνιού.

Το χρώμα της είναι συνήθως ένα ομοιόμορφο ροζ-κόκκινο χωρίς τις έντονες κίτρινες οριζόντιες ρίγες που έχει το Μπαρμπούνι. Επίσης, το πρώτο ραχιαίο πτερύγιό της είναι άχρωμο ή ομοιόμορφα χρωματισμένο, χωρίς τα σκούρα σημάδια ή τις βούλες που βρίσκουμε στο πτερύγιο του Μπαρμπουνιού. Όπως όλα τα μέλη της οικογένειάς της, διαθέτει δύο μακριά "μουστάκια" κάτω από το σαγόνι, τα οποία είναι γεμάτα αισθητήρες γεύσης και αφής.

Είναι ένα βενθικό είδος που ζει αποκλειστικά σε μαλακούς βυθούς. Σε αντίθεση με το Μπαρμπούνι που προτιμά την "τραγάνα" (πέτρα και άμμο), η Κουτσομούρα ζει σχεδόν αποκλειστικά σε λασπώδεις ή αμμώδεις-λασπώδεις βυθούς. Τη συναντάμε σε μεγαλύτερα βάθη από το Μπαρμπούνι, συνήθως από τα 50 έως τα 300 μέτρα (ή και βαθύτερα), αν και τα νεαρά άτομα μπορεί να βρεθούν και σε ρηχότερα νερά.

Τρέφεται ανακατεύοντας συνεχώς τη λάσπη του βυθού με τα μουστάκια της για να εντοπίσει κρυμμένη λεία. Η δίαιτά της αποτελείται κυρίως από μικρά βενθικά ασπόνδυλα, όπως μικρές γαρίδες, αμφίποδα, σκουλήκια (πολύχαιτους) και μικρά μαλάκια που ζουν μέσα στο ίζημα.