Ο Κακαρέλος γνωστός και ως Χαρατζίδα είναι ένα από τα πιο κοινά ψάρια της οικογένειας των Σπαριδών στη Μεσόγειο. Το σώμα του είναι οβάλ και συμπιεσμένο στα πλευρά με ασημένιο χρώμα και χρυσαφί οριζόντιες γραμμές. Ξεχωρίζει εύκολα από τα συγγενικά του είδη χάρη σε δύο έντονες μαύρες λωρίδες στο σώμα του μία ακριβώς πίσω από το κεφάλι και μία στη βάση της ουράς. Αυτό το χαρακτηριστικό τον διαφοροποιεί από τον Σαργό ο οποίος έχει μόνο μία μαύρη λωρίδα στην ουρά και καθόλου πίσω από το κεφάλι. Επίσης έχει ένα μυτερό ρύγχος και χαρακτηριστικά χρυσά φρύδια ανάμεσα στα μάτια.

Είναι παράκτιο είδος που ζει σε μικρά κοπάδια. Τον συναντάμε σε ποικιλία βυθών όπως βραχώδεις ακτές και τραγάνες αλλά και σε αμμώδεις εκτάσεις κοντά σε βράχια. Είναι πολύ κοινός μέσα στα λιβάδια Ποσειδωνίας, τα οποία χρησιμοποιεί ως καταφύγιο ειδικά στα νεαρά στάδια της ζωής του. Κινείται συνήθως σε βάθη από την επιφάνεια μέχρι τα 50 μέτρα αν και μπορεί να κατέβει μέχρι και τα 150 μέτρα.

Είναι πολύ δημοφιλές αλίευμα τόσο για τους επαγγελματίες όσο και για τους ερασιτέχνες. Αλιεύεται με δίχτυα παραγάδια καθετή και πεταχτάρι από την ακτή. Το κρέας του είναι νόστιμο αν και θεωρείται ελαφρώς κατώτερο από αυτό του Σαργού ή της Τσιπούρας και έχει καλή εμπορική αξία.

Σημαντικά Ευρήματα Ερευνών

Η IUCN κατατάσσει τον Κακαρέλο στα είδη Ελαχίστης Ανησυχίας (Least Concern) καθώς οι πληθυσμοί του παραμένουν σταθεροί και είναι άφθονος σε όλη τη Μεσόγειο. Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι τα λιβάδια Ποσειδωνίας είναι ζωτικής σημασίας για την επιβίωση των νεαρών Κακαρέλων λειτουργώντας ως βρεφονηπιακοί σταθμοί που τους προστατεύουν από τους θηρευτές. Επίσης έρευνες έδειξαν ότι η αλλαγή φύλου δεν συμβαίνει σε όλα τα ψάρια αλλά εξαρτάται από την κοινωνική δομή του κοπαδιού με στόχο τη μεγιστοποίηση της αναπαραγωγικής επιτυχίας.