Το Μουσμούλι γνωστό και ως Φατσούκλι είναι ένα μεσαίου μεγέθους ψάρι της οικογένειας των Σπαριδών (Sparidae) και στενός συγγενής του Λυθρινιού. Το σώμα του είναι ατρακτοειδές και συμπιεσμένο στα πλευρά με χρώμα που ποικίλλει από γκριζορόδινο στη ράχη έως ασημί στα πλευρά. Είναι λιγότερο έντονα χρωματισμένο σε σχέση με το Λυθρίνι.

Το πιο καθοριστικό χαρακτηριστικό για την αναγνώρισή του είναι μια έντονη σκούρα κόκκινη ή μαύρη κηλίδα που βρίσκεται ακριβώς στη βάση των θωρακικών πτερυγίων (στη "μασχάλη" του ψαριού). Αυτό το σημάδι το ξεχωρίζει από τα συγγενικά του είδη. Το Λυθρίνι (Pagellus erythrinus) που έχει κοκκινωπό άκρο στο βραγχιακό επικάλυμμα και τον Κεφαλά (Pagellus bogaraveo) που έχει μια μεγάλη μαύρη κηλίδα στην αρχή της πλευρικής γραμμής πίσω από το κεφάλι. Επίσης το εσωτερικό του στόματός του είναι πορτοκαλί-κόκκινο.

Είναι ένα βενθοπελαγικό είδος που ζει κοντά στον βυθό αλλά κινείται και στα μεσόνερα. Απαντάται σε ποικιλία υποστρωμάτων όπως άμμος λάσπη και λιβάδια Ποσειδωνίας (φύκια). Το βάθος που ζει κυμαίνεται από τα ρηχά νερά των 20 μέτρων έως και τα 500 μέτρα. Τα νεαρά άτομα προτιμούν τα ρηχά παράκτια νερά ενώ καθώς ενηλικιώνονται μετακινούνται σε μεγαλύτερα βάθη συνήθως κάτω από τα 100 μέτρα.

Είναι γενικά μικρότερο από το Λυθρίνι και τον Κεφαλά. Το συνηθισμένο μήκος αλίευσης είναι 15 έως 25 εκατοστά. Το μέγιστο μήκος που μπορεί να φτάσει είναι τα 36 εκατοστά αν και τέτοια μεγέθη είναι σπάνια.

Είναι παμφάγο ψάρι με προτίμηση στη σαρκοφαγία. Η δίαιτα του αποτελείται κυρίως από σκουλήκια μαλάκια και μικρά καρκινοειδή που βρίσκει στον βυθό. Τα ενήλικα άτομα μπορούν να τραφούν και με μικρά ψάρια ή εχινόδερμα.

Αποτελεί σημαντικό εμπορικό αλίευμα στη Μεσόγειο. Αλιεύεται κυρίως με τράτες βυθού και παραγάδια αλλά και με δίχτυα. Αν και η εμπορική του αξία είναι χαμηλότερη από αυτή του Λυθρινιού ή της Τσιπούρας το κρέας του είναι νόστιμο και ποιοτικό. Πωλείται φρέσκο ή κατεψυγμένο και μαγειρεύεται συνήθως τηγανητό ή ψητό.

Σημαντικά Ευρήματα Ερευνών