Ο Σπάρος είναι το μικρότερο και ένα από τα πιο χαριτωμένα μέλη της οικογένειας των Σπαριδών (Sparidae). Συχνά αποκαλείται ο Βασιλιάς της Ποσειδωνίας, καθώς η ζωή του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα θαλάσσια λιβάδια. Το σώμα του είναι οβάλ και πλευρικά συμπιεσμένο, με χρώμα που ποικίλλει από ασημί-λαδί έως κιτρινωπό ή χρυσαφί, ανάλογα με το περιβάλλον που ζει.

Το πιο καθοριστικό χαρακτηριστικό για την αναγνώρισή του, που του έδωσε και το επιστημονικό του όνομα annularis (δακτυλιοειδής), είναι η έντονη μαύρη κηλίδα (βούλα) που βρίσκεται στη βάση της ουράς του. Αυτή η βούλα μοιάζει με δαχτυλίδι που δεν κλείνει εντελώς στο κάτω μέρος, σε αντίθεση με τη σέλα του Σαργού. Ένα άλλο μοναδικό γνώρισμα είναι το έντονο κίτρινο χρώμα που έχουν τα κοιλιακά και εδρικά πτερύγιά του (τα κάτω πτερύγια), κάτι που δεν συναντάμε στον Σαργό.

Είναι ένα παράκτιο βενθικό είδος που ζει σε ρηχά νερά. Ο αγαπημένος του βιότοπος είναι τα λιβάδια Ποσειδωνίας (φύκια) και οι αμμώδεις βυθοί που βρίσκονται κοντά σε αυτά. Σπάνια απομακρύνεται από τη βλάστηση, την οποία χρησιμοποιεί ως καταφύγιο και κυνηγότοπο. Τον συναντάμε σε βάθη από την επιφάνεια έως τα 30 μέτρα, αν και μπορεί να φτάσει μέχρι τα 90 μέτρα. Δεν είναι κρυπτικό είδος όπως ο Σαργός και κολυμπάει ελεύθερα πάνω από τα φύκια σε μικρά κοπάδια.

Είναι το μικρότερο είδος του γένους Diplodus. Το συνηθισμένο μήκος αλίευσης κυμαίνεται από 10 έως 15 εκατοστά. Το μέγιστο μήκος που μπορεί να φτάσει είναι τα 24 εκατοστά, αλλά τέτοια μεγέθη είναι σπάνια.

Είναι σαρκοφάγο και εξαιρετικά λαίμαργο ψάρι. Τρέφεται κυρίως με μικρά ασπόνδυλα που ζουν μέσα στα φύκια, όπως σκουλήκια, μικρά καρκινοειδή, γαστερόποδα και εχινόδερμα. Λόγω της λαιμαργίας του, είναι γνωστό ότι επιτίθεται αμέσως σε οποιοδήποτε δόλωμα πέσει στο νερό.

Ο Σπάρος είναι συνήθως πρωτανδρικό ερμαφρόδιτο είδος, αν και η σεξουαλική του στρατηγική μπορεί να διαφέρει ανάλογα με την περιοχή. Τα περισσότερα ψάρια ωριμάζουν σεξουαλικά ως αρσενικά στον πρώτο χρόνο της ζωής τους (γύρω στα 9-10 εκατοστά). Αργότερα, πολλά από αυτά αλλάζουν φύλο και μετατρέπονται σε θηλυκά. Η αναπαραγωγή λαμβάνει χώρα την άνοιξη, συνήθως από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο, με τα αυγά να είναι πελαγικά.

Είναι ένα από τα πιο εύκολα αλιεύματα για τους αρχάριους και τα παιδιά, καθώς τσιμπάει πρόθυμα σε καλάμι από την ακτή και καθετή. Αλιεύεται επίσης με στατικά δίχτυα και κιούρτους. Παρόλο που έχει μικρή εμπορική αξία λόγω του μεγέθους του και των πολλών μικρών οστών, το κρέας του είναι εξαιρετικά νόστιμο, γλυκό και εύγευστο (πολλοί το θεωρούν πιο γλυκό από του Σαργού). Είναι ιδανικό για τηγάνισμα (το λεγόμενο τηγανόψαρο) ή για να δώσει γεύση σε ψαρόσουπα.

Η IUCN κατατάσσει τον Σπάρο στα είδη Ελαχίστης Ανησυχίας (Least Concern). Επιστημονικές μελέτες έχουν αναδείξει τη σημασία του ως δείκτη υγείας των λιβαδιών Ποσειδωνίας. Επίσης, έρευνες έδειξαν ότι έχει πολύπλοκη κοινωνική συμπεριφορά και ότι η αλλαγή φύλου δεν είναι υποχρεωτική για όλα τα άτομα, καθώς υπάρχουν και ψάρια που παραμένουν στο ίδιο φύλο σε όλη τους τη ζωή (γονοχωριστικά).