Η Ταινιοπαλαμίδα είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά και ισχυρά ψάρια που έχουν εισβάλει στη Μεσόγειο τα τελευταία χρόνια. Είναι ένας Λεσεψιανός μετανάστης, δηλαδή ένα είδος που πέρασε από την Ερυθρά Θάλασσα μέσω της Διώρυγας του Σουέζ και εγκαταστάθηκε μόνιμα στα νερά μας. Ανήκει στην οικογένεια των Σκομβριδών (Scombridae), όπως και οι τόνοι, αλλά ξεχωρίζει αμέσως από την εμφάνιση της.

Το σώμα της είναι μακρύ, λεπτό και ατρακτοειδές, σχεδιασμένο για μεγάλες ταχύτητες. Το χρώμα της είναι ιριδίζον ασημί-μπλε στη ράχη και ασημί-λευκό στην κοιλιά. Το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα, που της δίνει και το όνομά της, είναι οι πολλές, λεπτές, σκούρες κάθετες ρίγες (ταινίες) που κατεβαίνουν από τη ράχη προς την κοιλιά, θυμίζοντας ραβδώσεις τίγρης ή ζέβρας. Αυτό το μοτίβο είναι εντελώς διαφορετικό από της κοινής Παλαμίδας (Sarda sarda), η οποία έχει παχιές, λοξές (διαγώνιες) γραμμές μόνο στη ράχη.

Επιπλέον, το στόμα της είναι τρομακτικό. Διαθέτει μια σειρά από τεράστια, τριγωνικά και πλευρικά συμπιεσμένα δόντια που είναι κοφτερά σαν ξυράφια και λειτουργούν σαν ψαλίδι, ικανά να κόψουν ένα θήραμα στη μέση με μία μόνο δαγκωματιά.

Είναι ένα παράκτιο πελαγικό είδος που ζει και κυνηγά σε όλο το φάσμα της υδάτινης στήλης, από την επιφάνεια μέχρι τα 200 μέτρα βάθος. Αν και κατάγεται από τον Ινδικό και Ειρηνικό Ωκεανό, έχει προσαρμοστεί τέλεια στα ζεστά νερά της Ανατολικής Μεσογείου (Κύπρος, Ρόδος, Κρήτη, Δωδεκάνησα). Συχνά πλησιάζει πολύ κοντά στις ακτές, ειδικά σε κάβους, ξέρες και υφάλους με έντονα ρεύματα, όπου αναζητά την τροφή της.

Η Ταινιοπαλαμίδα είναι πολύ μεγαλύτερη από την κοινή παλαμίδα. Μπορεί να φτάσει σε μέγιστο μήκος τα 2.4 μέτρα και βάρος τα 70 κιλά. Στα ελληνικά νερά, τα ψάρια που πιάνονται συνήθως κυμαίνονται από 3 έως 15 κιλά, αν και έχουν καταγραφεί και μεγαλύτερα άτομα.

Είναι ένας αδίστακτος και κορυφαίος θηρευτής. Κυνηγάει σε μικρές ομάδες ή μοναχικά (τα μεγάλα άτομα) και τρέφεται κυρίως με μικρότερα πελαγικά ψάρια που ζουν σε κοπάδια, όπως σαρδέλες, γαύρους και φρίσσες. Επίσης καταναλώνει καλαμάρια και γαρίδες. Η τεχνική της είναι να επιτίθεται με μεγάλη ταχύτητα και να τραυματίζει τα θηράματα με τα κοφτερά της δόντια πριν τα φάει.

Η αναπαραγωγή της λαμβάνει χώρα κατά τους θερμούς μήνες. Στην Ανατολική Μεσόγειο, η περίοδος αυτή εκτείνεται κυρίως από τον Μάιο έως τον Ιούλιο. Τα αυγά της είναι πελαγικά. Είναι είδος με ταχύτατο ρυθμό ανάπτυξης, ειδικά τα πρώτα χρόνια της ζωής του.

Αποτελεί ένα πολύτιμο και περιζήτητο αλίευμα. Αλιεύεται επαγγελματικά με στατικά δίχτυα και γρι-γρι. Για τους ερασιτέχνες ψαράδες είναι μια μεγάλη πρόκληση, καθώς απαιτεί ειδικό εξοπλισμό (συρμάτινο παράμαλλο) λόγω των δοντιών της που κόβουν τις πετονιές ακαριαία. Ψαρεύεται με συρτή αφρού και βυθού, spinning και ψαροντούφεκο. Το κρέας της είναι εξαιρετικής ποιότητας, λευκό, σφιχτό και πολύ νόστιμο, και θεωρείται από πολλούς ανώτερο από αυτό της κοινής παλαμίδας ή του τόνου, ιδανικό για ψητό, σούσι ή σασίμι.

Η IUCN κατατάσσει το είδος ως Σχεδόν Απειλούμενο (Near Threatened) σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά στη Μεσόγειο η εξάπλωσή του συνεχίζεται. Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι η Ταινιοπαλαμίδα είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους εισβολείς (Lesepsian migrant), καθώς ανταγωνίζεται αποτελεσματικά τους ντόπιους θηρευτές (όπως το Γοφάρι και τη Λίτσα) για τροφή και χώρο. Επίσης, έρευνες έδειξαν ότι τα θηλυκά ζουν περισσότερο και γίνονται μεγαλύτερα από τα αρσενικά.