Αχιβάδα

Ζει σε αμμώδεις βυθούς και μπορούμε συχνά να τη βρούμε μόνοι μας σκάβοντας στην ακροθαλασσιά ή να την προμηθευτούμε φρέσκια από την ψαραγορά.

Το κέλυφος της έχει συνήθως γκριζωπό ή λευκό χρώμα με ραβδώσεις.

Το εσωτερικό της κρύβει έναν θησαυρό, μια σάρκα γεμάτη χυμούς και έντονη μυρωδιά ιωδίου.

Αυτή ακριβώς η μυρωδιά είναι που ξετρελαίνει τα ψάρια, καθώς λειτουργεί σαν φυσικό κάλεσμα για φαγητό.

Είναι διαθέσιμη όλο τον χρόνο και η φρεσκάδα της παίζει καθοριστικό ρόλο στην επιτυχία.

Η αχιβάδα απαιτεί λίγη προετοιμασία πριν πέσει στο νερό.

Το Άνοιγμα: Με ένα μαχαιράκι (προσοχή στα χέρια!) ανοίγουμε τα δύο κελύφη και αφαιρούμε ολόκληρη τη σάρκα.

Η Στήριξη: Επειδή η σάρκα της είναι μαλακή και γλιστερή, το ελαστικό νήμα είναι απολύτως απαραίτητο.

Χωρίς αυτό, το δόλωμα θα διαλυθεί κατά τη βολή ή θα φαγωθεί αμέσως από τα μικρόψαρα.

Τυλίγουμε την αχιβάδα πάνω στο αγκίστρι δημιουργώντας μια σφιχτή μπαλίτσα.

Παστή: Πολλοί ψαράδες καθαρίζουν τις αχιβάδες και τις αλατίζουν για να σφίξουν και να διατηρηθούν για μελλοντικά ψαρέματα.

Η Αχιβάδα στοχεύει κυρίως στα ψάρια που τρέφονται στον βυθό (πατόψαρα).

Η Τσιπούρα την λατρεύει, καθώς έχει τα δόντια να σπάει ακόμη και μικρά όστρακα.

Η Μουρμούρα θα την εντοπίσει αμέσως σκάβοντας στην άμμο.

Οι Σαργοί και τα Λυθρίνια επίσης δεν θα πουν όχι σε μια καλοδολωμένη, φρέσκια αχιβάδα.

Στα θετικά: Είναι ένα δόλωμα πολύ οικονομικό (ή και δωρεάν αν το μαζέψουμε μόνοι μας).

Έχει εξαιρετικά έντονη μυρωδιά που προσελκύει τα ψάρια από μακριά.

Στα αρνητικά: Είναι μαλακή και ευαίσθητη. Τα μικρόψαρα την καθαρίζουν εύκολα αν δεν δεθεί καλά με νήμα.

Επίσης, η διαδικασία του ανοίγματος απαιτεί χρόνο και προσοχή.